Dieta kobiety ciężarnej powinna być urozmaicona, co zapewnia dostarczanie wszystkich niezbędnych makro- i mikroskładników pokarmowych. Jak wynika z norm, zwiększenie ilości pożywienia w ciąży nie jest znaczne i odpowiada mniej więcej jednemu niewielkiemu dodatkowemu posiłkowi. Posiłki powinny być zjadane regularnie, nie mniej niż trzy dziennie, a najlepiej pięć. Nawet kobietom otyłym nie poleca się nadmiernie ograniczać diety, aby nie upośledzić odżywiania płodu.

W celu dostarczenia płodowi wszystkich niezbędnych aminokwasów ponad 50% białka spożywanego przez matkę powinno być pochodzenia zwierzęcego. Jego źródłami są: mleko, jogurty, sery, jaja, mięso, ryby. Jednocześnie mleko i jego przetwory są najlepszym źródłem wapnia, którego zapotrzebowanie bardzo wzrasta w czasie ciąży. Zalecanymi tłuszczami są tłuszcze pochodzenia roślinnego.

Główne źródła kwasów tłuszczowych wielonienasyconych to: olej sojowy, słonecznikowy, kukurydziany, natomiast kwasów tłuszczowych jednonienasyconych: oliwa z oliwek i olej rzepakowy. Oleje roślinne dostarczają NNKT oraz witamin A, D, E i K. Do sałatek i surówek zaleca się stosowanie np. oleju słonecznikowego, a do smażenia oleju rzepakowego lub oliwy z oliwek.

Węglowodany powinny być spożywane w postaci węglowodanów złożonych, takich jak: pieczywo mieszane, kasze, makarony. Są one również źródłem błonnika pokarmowego, którego odpowiednia podaż pomaga przeciwdziałać częstym w czasie ciąży zaparciom (zalecane spożycie błonnika pokarmowego to 20-40 g/dziennie). Węglowodany złożone dostarczają też tiaminę, niacynę, pirydoksynę i żelazo. W ciąży należy unikać cukrów prostych (słodycze, cukier, ciasta), aby nie dostarczały więcej niż 10% energii w diecie.