W trakcie porodu niedokrwistość wskutek powodowania zaburzeń oksydoredukcyjnych w komórkach mięśnia macicy oraz spadku ich wrażliwości na oksytocynę, może powodować zaburzenia czynności skurczowej macicy. Typowe dla kobiet z niedokrwistością jest osłabienie czynności skurczowej, prowadzące do wydłużenia czasu trwania porodu, szczególnie w jego drugim okresie. Często przedłużony jest również czas oddzielania się łożyska oraz ogólnie znacznie większa jest utrata krwi w trakcie całego porodu.

U rodzących z niedokrwistością zaobserwowano większą częstość występowania obfitych krwawień, które dodatkowo pogarszają parametry morfologiczne krwi. O ile u zdrowej ciężarnej utrata do 1000 ml krwi nie powinna powodować dużych zmian w parametrach morfologii, o tyle w przypadku współistniejącego niedoboru żelaza takie krwawienie może spowodować drastyczne ich obniżenie. Ponadto powrót do stanu wyjściowego u kobiet z niedokrwistością jest o wiele dłuższy. Przy znacznie zubożonych zasobach żelaza okres wyrównywania niedokrwistości może trwać nawet kilkanaście miesięcy w porównaniu do kilkunastu dni u kobiet z prawidłowym stężeniem żelaza. W związku z tym kobiety te są w większym stopniu narażone na konieczność przetoczenia krwi lub preparatów krwiopochodnych.

U kobiet z niedokrwistością częściej występują powikłania w czasie połogu, takie jak zapalenia błony śluzowej macicy i połogowe zapalenie sutka, które są związane ze słabszą odpowiedzią organizmu na zakażenia. Wolniej przebiega również proces inwolucji macicy, co wiąże się z możliwością występowania późnych krwawień.