Okres ciąży jest dla kobiety stanem odmiennym, ale jednocześnie fizjologicznym. Nie musi w drastyczny sposób zmieniać diety, jeśli przed ciążą odżywiała się prawidłowo. Organizm płodu do własnego rozwoju wykorzystuje składniki odżywcze, które uzyskuje z krwi matki. Należy zatem tak zwiększyć podaż składników odżywczych, aby nie doprowadzić do ich niedoborów i u płodu, i u matki. Koszt energetyczny rozwoju ciąży, czyli zapotrzebowanie energetyczne organizmu kobiety, rośnie o ok. 100 kcal dziennie w pierwszym trymestrze, a w II i III o ok. 300 kcal. W celu zapewnienia odpowiedniej ilości składników mineralnych i witamin w okresie ciąży wyraźnie wzrasta zdolność ich wchłaniania w przewodzie pokarmowym.

Według norm żywienia opracowanych przez Ziemlańskiego i wsp. w 1998 r. (tab. 1 i 2) dzienne zapotrzebowanie energetyczne kobiety w czasie ciąży wzrasta o 300 kcal, ale dopiero w II i III trymestrze. Spożycie białka powinno wzrosnąć i osiągnąć zalecany poziom 95 g/dzień. Udział energii z tłuszczów powinien być utrzymany na poziomie 30% wartości energetycznej diety, przy czym kwasy tłuszczowe nasycone nie powinny dostarczać więcej niż 10% energii, a niezbędne nienasycone kwasy tłuszczowe (NNKT) ok. 4,5% energii w diecie. Wzrastają normy zalecanego spożycia witamin i składników mineralnych.

Kobieta ciężarna powinna zwiększyć spożycie witamin A, E, C, kwasu foliowego, tiaminy, ryboflawiny, niacyny, pirydoksyny, kobalaminy. Rośnie zapotrzebowanie na wapń, fosfor, magnez, żelazo, cynk, jod, selen. Zapotrzebowanie na miedź, fluor, potas, sód i chlor pozostaje bez zmian.

Dr Dariusz Włodarek
Katedra Dietetyki i Żywności Funkcjonalnej Wydziału Nauk o Żywieniu Człowieka i Konsumpcji SGGW w Warszawie